Bruiloft in Europa

dat is alleen een woord. In werkelijkheid past het niet bij jouw begrip van eer om van een vrouw iets aan te nemen dat je niet terug kunt geven. Maar dat komt omdat je niet begrijpt wat geven en nemen is voor een vrouw, omdat je altijd nog een grote domme jongen bent gebleven, die vraagt wat mag en wat niet mag. Als je me hier alleen laat, met of zonder Korngross, heb ik geen toekomst meer, ik, Rosita Goldös, die je daarstraks in je armen hebt gehouden. De hoofdcas-sière van Korngross zal wel procuratie krijgen, geloof dat gerust, maar dat is geen echte vrouw, die heb je niet wakker gezoend toen ze twintig was. Maar Rosita moet mee, hoor je, die houdt dat goeie leven van Frau-lein Goldös niet uit, al kan ze heel Korngross leegko-pen, - die moet je meenemen. — God, ik wil voor je koken en boenen en je goed verstellen, - en het is toch ook niet uitgesloten dat ik daarginds nog eens een baantje krijg - maar ik wil niet meer alleen blijven, nu kan het niet meer.⁵

‘Daarom wou je dus niet mee vanavond,⁵ zegt Otto. Hij moet slikken, er is een vreemde droogte in zijn keel. ‘Neem me niet kwalijk Roserl, - dit had ik werkelijk niet begrepen, - anders had ik je misschien niet eens durven opzoeken. Je hebt gelijk, nu kunnen we geen spelletjes meer spelen, nu moet ik wel weggaan, -maar vannacht moeten we nog bij elkaar blijven, dat kan nu eenmaal niet anders.⁵

Hij heeft zacht, haast fluisterend gesproken; nu voelt hij, hoe ze zich terugtrekt, ze doet een stap terzij naar de balustrade en hij waagt het niet naar haar te kijken. Maar hij weet dat hij niet anders kan. Tk mag niet,⁵ denkt hij, ‘ik mag haar niet meenemen als mijn voetveeg, ik kan me niet laten bedienen en verzorgen door een vrouw die ik niet trouwen wil. En trouwen 210