Bruiloft in Europa

Denn wir feiern euch hier heute Als ein goldnes Muster paar Wenn aus irdischem Gewimmel Es auch endlich scheiden mag,

Ö ff net sich ihm schon der Himmel Freudvoll wie der heutge Tag.

Grootmoeder Resi heeft een traan weggewist, ze is erg gevoelig voor toespelingen op het onbekend hiernamaals, dat iedere dag toch maar een dagje dichterbij komt. Maar de oude Hodl glimlacht, welja, waarom zou de hemel, waarheen hij zich na het onvermijdelijk vagevuur zo spoedig mogelijk denkt te begeven, minder plezierig zijn dan deze schone dag op deze zo aanvaardbare wereld? Het is helemaal nog niet zo’n gek idee, dat men daarboven een eeuwige gouden bruiloft zou mogen vieren met alle lieve verwanten, die men tijdens zijn leven zag heengaan of straks zal moeten achterlaten, en waarbij dan Onslieveheer zo nu en dan eens komt toekijken zoals Mijnheer Pastoor deze middag. Hij klapt nog eens extra voor de kleine Resi en schudt zijn blozende schoonzoon hartelijk de hand.

Maria Ritter heeft maar met een half oor naar het liedje geluisterd, - er hebben al zoveel kleintjes gezongen en daarbij is ze nog geheel doortrokken van de bevende emotie, die het langgemist contact met een luisterende schare mensen in haar heeft gewekt. Ze is nog altijd niet daarvan bekomen, haar wezen is vol van een wijde, stimulerende blijdschap. Tersluiks ziet ze naar Paul Wolük, die met afwezige ogen op de toetsen zit te staren en in ’t geheel niet merkt wat er om hem heen gebeurt. In haar overstromend medeleven voelt ze een diep verlangen, dat ook hij, die naar binnen gekeerde jongen, iets zal mogen ervaren van de vreugde des uit-188