Bruiloft in Europa

‘Dat ziet men haar niet aan,’ constateert de wereldwijze vrouw. En inderdaad, Roserl is volmaakt het tegendeel van een smachtende maagd. De baker, die krachtens haar ambt gelooft aan de eenheid van lichaam en gemoed der vrouw, is overtuigd, dat Roserls zich stellig niet heeft onttrokken aan de drang naar het andere geslacht, - maar ook krachtens haar ambt vindt ze het spijtig dat een zo frisse, knappe jonge vrouw zich onttrekt aan de eigenlijke bestemming harer persoon. Inmiddels heeft Roserl zich opgericht en veegt met een zijden zakdoekje langs haar neus, de juffrouw knipoogt en klopt haar met een wijs glimlachje op de schouder.

‘U moest maar trouwen, juffrouw!’ zegt ze. ‘Wat hebben jullie meisjes toch aan al die variatie? Je kan beter de kinderen van één man grootbrengen dan de nukken en kuren van tien geliefden af wachten/

‘Sst,’ waarschuwt Frau Bergmann, ‘zo erg is het niet wel Roserl? - De juffrouw is zelfstandig, ze heeft een prachtbetrekking en hoeft niemands kuren af te wachten.’

Roserl tracht zich te doen glimlachen om de tien geliefden, maar diep in haar hart voelt ze de steek die het woord haar gaf, - ze weet: ja zo is het, precies zo. De aardige sportieve coureur waarmee ze onlangs een weekend in Baden heeft door gebracht, had nukken noch kuren maar was dan ook geen minnaar, eerder een genoeglijk reiskameraad waarmee men ook maar meteen de nacht doorbrengt. De jongste onderdirecteur van Korngross, die in de zaak een lieve eenvoudige jongen is, waarmee best valt op te schieten, wordt een zo veeleisend partner als men een vacantie aan hem besteedt, dat het een verademing is, daarna weer de gewone zakelijke kantoorverhouding te kunnen opne-176