Bruiloft in Europa

en is niet meer te onderscheiden in de stroom van arbeiders die op dit uur door de straten van Margareten huiswaarts trekken. Hij is dan ook al geen werkloze meer, hij loopt op dertig pas afstand achter Daniël aan, stelselmatig dezelfde afstand bewarend, - dit en niets anders is zijn werk.

Voorlopig is het geen zwaar werk. Daniël loopt rechtuit, rechtaan, de hele Siebenbrunnengasse af, alsof hij zich richt naar een zeer bepaald doel. Hij steekt de Margaretengürtel over en vervolgt kilometers lang zijn weg door Favoriten. De vlijtig volgende werkloze op zijn goedkope zwartlinnen turnschoentjes, voelt de hete keien door zijn zolen, maar geeft niet op. Hij brengt nu wijselijk zijn afstand op vijftig pas, de weg door de voorstad wordt al leger, er liggen nog pas slechts een paar Siedlungen, en de oude huisjes tussen de nog onbebouwde graspercelen krijgen een steeds simpeler landelijke physionomie. Dan schuift de werkloze bliksemsnel achter een stilstaande vrachtauto. Want Daniël is blij^ ven staan, heeft zich omgekeerd en loopt nu in dezelfde doelbewuste pas weer terug naar de stad. Merkwaardig. Daniël is zich zojuist bewust geworden, dat hij op weg was naar Laxenburg, te voet op weg naar Laxenburg. Toen hij Ladislaus’ woning verliet, had hij geen bepaalde plannen, - hij kon gaan waarheen hij wilde, - naar huis bij zijn grootvader of naar de kamer van een vriend, of zelfs naar de Nationalbibliothek. Hij liep in de Siebenbrunnengasse nog te bedenken aan welk station hij de Stadtbahn nemen zou. Maar al bedenkend is hij teruggevallen in zijn eigen gedachten, hij wist al niet meer dat hij naar de Stadtbahn wilde en nu eerst vindt hij zichzelf lopen op weg naar Laxenburg.

157