Bruiloft in Europa

‘Het is een jongen, een jongen!’ roept hij naar beneden en het hele gezelschap wuift hem toe met geheven armen. Moeder Hodl klimt de treden op, ze slaat haar armen om zijn hals en zoent hem dat het klapt op zijn vochtigrood gezicht, een nieuw gejuich galmt door de Hausflur. Dan keert ook de oude Hodl zich af van de indringer, hij zet een Hoch in, de hele bruiloft juicht mee en de naaste buren komen aansnellen. Mijnheer Pastoor licht ze in: ‘die doop ik dus nog meteen vandaag’ glundert hij en alle omstanders glimlachen instemmend. Maar de arme mr. Hunter die is gekomen om Otto von Wernizek te inviteren en desnoods te requireren voor een tocht langs de Strandbaden, voelt zich steeds machtelozer gedesoriënteerd temidden van deze onbegrijpelijke chaos. Zijn onderlip zakt weg, hij zou kunnen gaan huilen, - is er dan niemand die hij met woorden bereiken kan? Want ook de levendige dikke dame, die daarstraks op het punt stond hem te hulp te komen, heeft zich weer af gekeerd, ook zij staat met zwaaiende armen te juichen, en dringt naar voren als een blad met gevulde wijnglazen wordt aangedragen en men zich gereedmaakt te klinken. Nog nooit heeft mr. Hunter zich zo weinig efficiënt, zo gehandicapt gevoeld.

Juist wil hij, na een radeloze armbeweging, een goed heenkomen zoeken, als hij plotseling met een ruk aan zijn jaskraag tot stilstand wordt gebracht en weer terug in het vuur wordt gedreven. ‘Filmen! ezel! filmen!!’ Het is mr. Haymaker, die stampend van ongeduld naast hem staat. Ja, mr. Haymaker is een artist, hij ziet dingen die een kabelfabrikant ontgaan. Hij heeft vanuit zijn wagen de versierde gevel in ogenschouw genomen en voelt zich bij het betreden van de Hausflur vollopen met prikkelend amusement. De geurige groene dennenslingers en de enthousiaste gezichten, de 138