Bruiloft in Europa

Otto moet zich vooroverbuigen om haar te verstaan, haar voorhoofd houdt ze gedrukt in de gestoffeerde leuning van het stoeltje. Hij heeft zijn hand op haar schouder gelegd, nu streelt hij haar troostend, maar met een woeste beweging schudt ze de hand weg.

‘Ik wil niet meer denken,⁵ krijt haar overslaande stem. ‘Ga weg, dan kan ik naar bed. Blijf weg, kom niet meer terug. Jij maakt alles nog veel erger!⁵ Ze is opgesprongen. Haar handen trekken de peignoir hoger op langs haar nek waar zijn vingertoppen haar hebben aangeraakt. Haar oogappels drijven vreemd weg in het wit, - Otto ziet het, hij kent het symptoom bij zijn broer in het sanatorium. ‘Neen, neen!⁵ schreeuwt het in hem, ‘dat niet, dat mag niet.⁵ En met oplevende daadvaardigheid grijpt hij Lili bij de hand.

‘Luister!⁵ Hij ziet haar vast in haar ogen tot die hem weer aanzien. ‘Dat gaat zo niet en ik wil het niet. Je kleedt je nu onmiddellijk aan en gaat met mij mee op straat, tanden of geen tanden, en koopt wat je nodig hebt om vanavond voor me te koken. Direct! Ik blijf in de gang op je wachten. Dat onyx monster op zijn gouden voet neem ik mee en verkoop het, daar kun je wel twintig gebitten voor krijgen en minstens een jaar van eten. Franz Josef zal er geen aanstoot meer aan nemen, geloof dat maar. Zijn jullie dan helemaal vangodverlaten, dat jullie je laat afsterven terwijl daar in die voorkamer nog voor duizenden staat te vermolmen?⁵ Zijn levenslust dondert de kamer vol, zijn woorden stormen langs de oren van het verlepte Komtesschen. Langzaam heffen zich haar wenkbrauwen, het is of een vragend kindergezichtje zich voor een ogenblik schuift over haar vervaagde, verouderde gelaatstrekken. Het krampachtig besliste glimlachje wil terugkeren, maar dan lost het zich op, week en verwonderd wijken haar 118