Bruiloft in Europa

diende met zijn handen, gelijk de eerste de beste proletariër. Maar daarom niet alleen, - ook omdat hij in zijn diepste wezen, waar wil en verstand zwijgen, het ondanks alles niet anders kon voelen dan zij, - als een schande. Een schande, dat de in eeuwen gecultiveerde fijnzinnigheid, waarvan hij de drager was, zou ondergaan in het grovere rhythme van de lichamelijke arbeid. Is dat adeltrots? - Goed, maar dan is het tegelijk het bewustzijn van een eigen en hoge waarde. En dat heeft tante Paula indertijd beter begrepen dan hij, toen ze hem verbood zich op te geven bij een arbeidsbeurs.

Hij geeft zich een ruk en zit rechtop, hij kent weer tijd en plaats. Ja. Het loont toch de moeite om voor zes dagen naar Wenen te reizen als men daar tante Paula kan ontmoeten. Om twee uur wilde hij bij tante Paula zijn, hoe is het mogelijk dat hij dit zolang heeft vergeten? Stel je voor dat Roserl mee naar buiten was gegaan, dan had hij tante Paula daar zonder noodzaak een hele dag laten wachten! Het is onbegrijpelijk dat hij haar over het hoofd heeft gezien. Natuurlijk gaat zij voor, er is niets fijners en edelers in de wereld dan zij. Hij knoopt zijn jasje dicht. Hij ziet de aardbeien voor zich staan en begint te eten, hij geniet ze, een voor een. Hij kijkt omhoog langs de achtergevels en naar de blauwe lucht daarboven, een fijne lindengeur drijft over de daken en zinkt in de tuin, waar ze zich vermengt met de aangenaam-culinaire reukjes der warme schotels en met de wolkjes prikkelende sigarettendamp, die komen aandrijven op golven zondoorwarrnde lucht. Hij glimlacht. ‘Als straatveger had ik hier toch ook niet kunnen zitten.’ Hij vraagt niet meer. De wereld is al te moeilijk en te onoplosbaar, - men vraagt en is toch nooit tevreden met het antwoord.

105