Trouwen
TROUWEN. 175
— Nee — laat maar — adieu !
— Simon......
Hij stapte reeds voort...... met gebogen
hoofd......
Net als voor veertien dagen, dacht ze — en ze keek hem na. Maar, zoo min als dien avond — wendde hij zich nu nog eens om.
Verwijtend knaagde het in haar. Waarom moest ze ook iets vertellen, waarom had zij zich de waarheid laten ontwringen ? Had ze het ei maar op laten aankomen...... Wellicht — hij — zoo hoogzedelijk en zoo eenvoudig......
— Ro — gaan we naar huis ?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.
Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)
Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.