Trouwen

164 TROUWEN.

terde zij...... Jij — je weet niet...... je

kunt niet gelooven — hoeveel......

Hij hief de hand op — duwde die voor haar mond.

— Wat ga je zeggen......? Nee —

nee......1 Dat wil je immers niet zeggen...

Dat kan niet. Zeg nee — néé ! Ik wil het!

Hij was opgesprongen — sloeg haar schier zijn woorden in het gezicht.

Zijn gelaat was vuurrood — zijn stem klonk rauw, maar toch schitterden zijn oogen angstig in de hare als van een ge-ranselden hond, die de straffende hand wil bezweren.

Rosa voelde dat elke toestand haar nu liever was dan deze — dan hem te zien, neergebeukt onder den slag van haar bekentenis. Haar hoogheid vernietigd — gaf zij zich over aan de smart. Ze schreide...

— Simon — Simon......