Trouwen

TROUWEN. 147

Kan jij voelen, hoe het een man te moede moet zijn die zich een lafaard—een zwakkeling voelt? Ik was het — ik...... ik ben

het geworden...... door jou......

Ik behoefde je maar af te schrijven —

dacht ik i-omtijds en...... Maar neen......

welke reden kon ik er voor geven......?

Niet één. Niets wist ik van wat er tus-

schen jou en hem heeft bestaan...... Een

enkel woordje, wat ik je heb moeten ont-wiingen......

Dan...... in mijn brein ontkiemde een

gedachte...... ze groeide tot een vast

plan. Ik dacht...... als jij hem...... eerlijk

liefhad...... zooals je mij had doen......

veronderstellen...... dien avond...... en hij

jou...... dan mocht ik niet...... neen......

Roos — er staat geschreven : Gij Zult Niet Begeeren Wat Een Ander Toebehoort...... Niet zijn vrouw, noch......