Trouwen

114 TROUWEN.

— Waarom ? — Had ik je soms — moeten afwijzen ? Jij — je scheen toen zoo véél van me te houden.

— Toen — ja I

Ja — ik zou het verschrikkelijk hebben

gevoeld...... het zou me hebben gesmart.

Maar — de tijd had me er wel overheen geholpen. En — de pijn zou lang niet zoo hevig zijn geweest — als die welke ik nu al veertien dagen doorsta.

Toen ik je vroeg...... en je zei ja, toen

dacht ik — hoopte ik, dwaas, dat je van me hield — dat je — dat je......

— Maar — dat was zoo...... ik hou

van je......

Schamper lachte hij.

— Ja — zooals je van een dier —van een kat houdt. Hier hondje — hier katje, een been — pak an ; en nou, vort — in je hoek.

— Simon — je beleedigt me I