In het gareel

161

Maatje gevraagd.

„Ik had u beiden zoo graag hier gehouden, maar dit lijkt me zoo ideaal voor dokkie, ik kan niet anders dan hopen, dat u het doet.”

Zoo werd dan besloten, dat na Corry’s trouwen haar ouders bij dokkie zouden intrekken.

Ant zou pensioen krijgen en een stel flinke meiden zou gehuurd worden om maatje, die haar literairen arbeid niet op wilde geven, behulpzaam te zijn, bij het voeren van haar „mannenpension,” zooals zij het noemde.

Want ook dokter Bremer bleef voorloopig bij hen inwonen.

„Tot ie trouwt!” zei Dokkie met een schelmsch oogknipje.

Waarop de jonge dokter beweerde, dat ie voorloopig z’n vrijheid nog te lief had en mevrouw maatje hem dus vooreerst niet kwijt zou raken.

ACHTSTE HOOFDSTUK.

Corry zou toch in het wit trouwen!

Maatje, die opgelet had, hoe graag Lodewijk en ook Mary het wilden, had er bij Corry op aangedrongen, dat ze hen daarmee zou verrassen.

„Vooruit dan maar, engel!” had Corry gezegd. „Ik ben nou eenmaal als was in uw handen. Dan maar een sleep achter me aan en een gordijn op m’n hoofd!”

Nu was maatje in haar element en ze ging naar

In het Gareel.    13