Het Joodje

105

semitisme tegenwoordig blijkbaar weer ,,chique". Ik moet er nog eens over nadenken, waar dat precies aan zou kunnen vastzitten —, maar ik vrees, dat het feit niet te ontkennen valt, het is mij van verschillende kanten ter oore gekomen."

Ze liepen naast elkaar, Ben onwillekeurig de houding van den veel ouderen man aannemend — bovenlijf zorgelijk gebogen, handen op den rug — in de gang van zijn oude school, waar meester Becker nog altoos, onder het wantrouwig oog van schoolhoofd en autoriteiten, de kleine kindertjes onderrichtte —; de middagschooltijd zou aan vangen, de oude meester had over het ordelijk binnenkomen van de kinderen toezicht te houden, Ben keek rondom zich, en peinzend door de open deuren de klassen in —, niets was er veranderd —, dezelfde prenten hingen aan den muur onder hetzelfde vale middaglicht, en overal dezelfde lucht als van teer en touw en ongewasschen kleeren. Hoe lang al was hij dit alles ontgroeid — geen van deze kinderen kende hem, en die hij nu in de deuren van de hoogste klas zag verdwijnen leken hem kleiner, nietiger dan de „jongens van de hoogste" uit zijn tijd.

„Zou het aan mij liggen?"

„Ja —, naarmate je ouder wordt, verbeeldt je je dat je in je eigen jeugd grooter en flinker en vooral knapper was dan de nieuwe jeugd. Iedereen heeft dat. Daarom doen de heeren van de schoolcommissie en van de inspectie ook altijd zulke zwaarwichtige vragen