Aan Wal

i9i

Ze waren allebei een beetje lacherig van het zotte geval: het ééne meisje, dat het andere les geeft. Maar toch staken ze meteen van wal.

Zie je wel: het begon met een kapitaal. Procenten. Jantje's oogen zochten de keuken-zoldering af, zooals ze dat vroeger met de klasse-zoldering hadden gedaan.

Verhouding van procenten... Langzaam daagde het in haar herinnering. En vanmiddag had ze er toch niet zóóveel van geweten. Maar nu, nu de nood drong...

Ze likte aan haar potlood en schreef getallen neer in het schrift, dat ze er door Herman voor had laten koopen.

En toen de getallen er stonden, de kapitalen tegenover elkaar, de procenten en de renten tegenover elkaar, de tijden on-ingevuld, omdat juist dat de vraag was, — toen trok er een gordijntje weg van haar hersens. Ze zag zich zitten in de hoogste klas, — en zij was altijd bij de besten in rekenen, — zij was bij de besten...

Toen wist ze de som.

Ze schreef hem op met stralende oögen, haastig, om hem niet meer kwijt te raken.

„Daar V'

Ze schoof het schrift naar Rie, zeker van haar triomf.