Sterrekinderen

Als ze, getraind door de dagelijkse ervaring van een half jaar, gauw in rijen van vijf staan opgesteld, de kinderen vóór de groteren, begint het opnoemen van namen en geboortedata. Wie genoemd is, moet apart gaan staan, weer in rijen van vijf. Het lijkt op wat er op het grote appel-vel d is gebeurd, aan de andere kant van het prikkeldraad, vijf weken geleden, - alleen, toen stonden er meer dan duizend en nu maar driehonderd op hun naam te wachten. In de rij, die het alfabet moet volgen, zijn enkele namen uitgevallen. De overgeslagenen kijken elkaar aan; wat moet dit betekenen? Misschien komt straks een aanvulling, als het alfabet is afgelopen. Maar gerust zijn ze niet.

De commandant, die zelf de namen niet opleest, springt telkens op en tuurt onrustig door zijn verrekijker naar de blinkende stipjes in de lucht. Hij heeft voor deze paar barakken het luchtalarm laten opheffen, omdat dit haast had, maar tenslotte is hij zelf ook in de open lucht, en je weet nooit, wat die vliegtuigen van plan zijn.

De sterrekinderen en hun vaders en moeders hebben wel iets anders om aan te denken dan vliegtuigen. Een bom, - een schietpartij in duikvlucht, - wie geeft daar wat om? Of je verlost wordt of niet, - of je naam overgeslagen wordt of niet. . .

„Naar binnen!” beveelt de commandant. „Straks weer in dezelfde opstelling gaan staan! ”

Midden in het alfabet. En niemand weet, of de overgeslagenen aan het eind nog genoemd zullen worden en wie er uit de rest van het alfabet nog zullen uitvallen.

Er is een klein sterremeisje, dat op het certificaat van een andere vrouw mee hierheen is gekomen. Die vrouw heeft het kind van Polen terug kunnen houden, doordat ze het kind tot zich nam, om het in Palestina aan de eigen ouders terug te geven, die het vijf jaar geleden als baby moesten achterlaten en misschien niet meer weten, dat het leeft. De naam van het kleine sterremeisje is genoemd, - maar de pleegmoeder is overgeslagen. Wat betekent het? Er zijn een vader en moeder, wier oudste meisje zó ziek is, dat alleen een heel spoedig vertrek uit deze ster-rehel haar kan redden. Ginds, in Palestina, - als ze daar maar eenmaal is . . . Maar ze zijn overgeslagen. Wat betekent het? Ze vragen het elkaar, de volwassenen, en de overgeslagen kinderen zijn

194