Sterrekinderen

Dobbelspel

Sjawoe’oth, - o, een stralende, heerlijk dag!

De kinderen halen hun mooiste en dunste jurkjes te voorschijn en lopen pronkend over het appel-veld heen en weer. Vóór aan de andere kant van het prikkeldraad het appel begint, doen de mensen en kinderen daar, alsof ze zo’n beetje in de buurt van het prikkeldraad wandelen, maar ondertussen roepen ze elkaar groeten toe en wensen elkaar een goede feestdag. Ze weten, hoe gevaarlijk het is: de beide kampen mogen niet met elkaar in aanraking komen en niet met elkaar spreken, en als de man op de wachttoren het merkt, schiet hij, zonder waarschuwing, maar kun je het laten, op zo’n zonnige dag, die bovendien nog een feestdag is, elkaar iets goeds toe te roepen?

Als straks de groenen voor het korte, makkelijke appel - wat is het tellen van driehonderd Joden! - in het gelukskamp zijn, mogen ze vooral niet merken, dat er een Joodse feestdag is; dan zouden ze in het andere kamp dubbel moeten werken en uren langer op appel staan. De feestelijke jurkjes van de kinderen kunnen geen kwaad: die worden op rekening van de stralende dag geschoven.

Er zit verrassing in de lucht: er moet, er moet iets goeds gebeuren vandaag . . .

Als het middag is, en een beetje heet om nog aan verrassingen te denken, en de Amerikaanse vliegtuigen als zwermen van witte, blinkende vogeltjes hoog over het kamp heen trekken, en het luchtalarm de wegen tussen de barakken uitgestorven doet schijnen, - dan wordt opeens voor dit Palestinakamp het luchtalarm opgeheven: allen moeten onmiddellijk op de kleine appel-plaats verschijnen. Waarvoor? Het moet iets goeds zijn! Vandaag kan het niet anders dan iets goeds zijn! De kinderen gillen en joelen van verwachting, maar de grote mensen, bang dat het goede hen weer zal worden afgenomen als ze zich niet netjes gedragen, manen ze streng tot stilte.

Ja, het is iets goeds. De commandant is er, en een andere groene, een heel hoge, die alleen maar in het kamp komt als er iets met uitwisseling gaande is. Nu zal het dan werkelijk tot een reis komen, - waarheen, dat komt er niet op aan!

193