Sterrekinderen

verhaal, dat echt is gebeurd, en kan het niet morgen weer gebeuren: dat de redding komt van een kant, die je niet gezien hebt en waar je niet op hebt durven hopen?

Als het verhaal uit is, rent de man weg, het bijna-gesloten prikkeldraadhek door, dat het vrouwenkamp van het mannenkamp scheidt. Je mag zo iets niet doen: kinderen en moeders een verhaal vertellen, waar de hoop bij herleeft. Maar je doet het toch, en je rent zielstevreden terug, om straks aan je barakgenoten het verhaal opnieuw te vertellen.

De middag daarop hebben de kinderen feest. Geen groene mag het merken en er staat telkens een vrouw op de uitkijk; als de groenen zouden weten, dat het een feestelijke dag is, zouden ze de werkers langer houden en extra zwaar werk geven. Het is het geheim van iedere barak, waar kinderen zijn, - het stralende geheim. De moeders hebben allen een aardappel en een lik jam gegeven, en een paar van de handigsten hebben, tot gisterenavond het licht uit ging, de kachel brandende gehouden en feestelijke taarten gemaakt. Een paar moeders hebben nog tafelkleedjes in hun koffers gevonden. Alle kinderen hebben het mooiste aan, wat nog uit hun rugzak te voorschijn komt: hun haren zijn nat van het kammen en de kml-pogingen in het washok. Er zijn een paar kinderen met kleurige: lappen om, want op Poerim moet je je verkleden, en waarom kun je niet koningin Esther zijn, ook in een barak?

O, het is feest! Er is een mam, die kan zingen, en die ze stilletjes uit de schoenentent hebben weg gehouden, door er een vrijwilliger voor in de plaats te lat en gaan om het getal werkers vol te maken. Hij gaat de éne barak met kinderen uit en de andere in, de hele middag. Hij zingt en hij laat de kinderen zingen en hij krijgt stukken aardappeltaart en kroezen zwart nat, dat koffie heet, en hij wordt er vrolijk en dronken van. Op Poerim moet je net zó dronken zijn, dat je de vijand niet meer vervloekt. Hij is dronken van de koffie en hij vervloekt niemand meer; hij zegent, hij zegent deze kinderen en deze moeders en het jonge, dappere koninginnetje, dat zich inzette voor haar volk. Hij is net zó dronken, dat hij het verschil niet meer ziet tussen de nood van het heden en de redding in het verleden. Och, - maar het is ook zo^?n oud verhaal. . .

186