Sterrekinderen

niet, rijgen de schoenen dicht met papieren touwtjes, - ze geven elkaar raad bij het inpakken. Als die gezichten niet zo wit en verbeten waren, zou het de voorbereiding van een picknick lijken. Maar ieder van die daar bedrijvig rondgaan weet, dat het de voorbereiding is van een reis, waar de gedachten bij stokken. Ieder weet het, - en ieder zwijgt.

De kleine jongetjes, onhandiger nog dan de meisjes, wachten gedwee tot iemand ze helpt. Een enkele lacht helder door het zwijgen heen, omdat hij zo dik lijkt in al dat ondergoed. Dan krijgt het ook de andere jongetjes te pakken: ze bekijken elkaar en lachen elkaar uit en ze beginnen te geloven in een avontuur. Het woord „transport”, dat tot nu toe een schrikwoord was, wijkt achteruit, nu het dichtbij is gekomen. Zij zijn het zelf, die nu op transport gaan; ze zullen er zelf bij zijn; ze zullen er eindelijk achter komen, wat het betekent.

De baby's en kleuters worden pas uit hun bedjes genomen, als voor elk een kleine rugzak is klaargemaakt. Ze slapen, - misschien wat onrustig door de bedrijvigheid in de grote zaal, - en ze weten niets. Het woord „transport” bestaat alleen voor de grootsten onder hen: een overgenomen woord, zonder betekenis; een woord, dat lijkt op „straf”. Ze hebben niets stouts gedaan, -wie denkt er dan aan straf?

Er wordt met de thermometer gewerkt. Er zijn een paar zieke kinderen, - wie weet, of ze geluk hebben en boven de 39.5 uit komen! Daar onder helpt het niet; het moet eigenlijk 40 zijn, maar met 39.5 valt iets te hopen .. .

Het jongetje van twee jaar, dat altijd dubbel valt in bed, zijn kopje op de knieën, omdat hij in het vorige kamp geen melk heeft gekregen en zo slap is geworden, krijgt de thermometer aan zonder dat hij er wakker van wordt. Angstige, gespannen gezichten zoeken naar het kwikzilveren draadje, dat over zijn lot te beslissen heeft. Niemand kan het vinden eer de thermometer er uit is genomen.

Hij kan niet meer opbrengen dan 35.6, werkelijk niet.

Waar moet hij de kracht vandaan halen om koortsig te zijn? Die heeft hij al lang verloren. Hij kan nooit warm worden, - werkelijk niet, - toe, laat hem nou met rust... En 35.6 geldt niet. Een koud, slap kindje geldt niet. Als dit beetje warmte, dit beetje

150