Sterrekinderen

Titel
Sterrekinderen

Jaar
1946

Druk
1986

Overig
10ed

Pagina's
208



schreeuw. Je streelt het haar, dat daar tegen je schouders ligt en zegt maar wat dwaze woorden, die niets helpen en niets veranderen. En als het verwrongen gezichtje zich van je schouder opheft en de jonge handen gelaten beginnen met wat gedaan moet worden vóór ze zal worden weggehaald, klim je omlaag van het hoge bed om tegen een ander hoog bed weer omhoog te klimmen en een ander meisje uit de slaap te halen.

Dit is je werk: slaap verstoren, - onbewuste meisjesslaap, en een werkelijkheid bewust maken, die niet te dragen is. Dit is je werk: kreten smoren tegen je schouder en dan verder gaan en een andere slaap verstoren.

En dan wek je de jongere kinderen, die nog geholpen moeten worden. Ze worden in veel kleren gewikkeld en staan slaperig en versuft en laten maar met zich doen. Ze hebben wel geweten, dat dit een keer zou komen, - alleen nu nog niet. Nou ja, - een andere keer of nu, - maar ze zijn nog zo moe ...

Een klein meisje van zes jaar begrijpt het, zodra ze de ogen open heeft. Ze trapt wild haar dekens weg en gilt, - blijft gillen .. .

„O, mammie, mammie! Ik wil niet naar Polen!”

Maar mammie is ergens in de wereld, - misschien al in Polen, -misschien niet meer ergens in de wereld, - en mammie zou haar niet kunnen helpen, al haalde de kreet van haar kleine meisje haar op dit ogenblik naar de kinderbarak. Ja, dan toch: deze keer zijn het alleen de kinderen zonder mammie, die weg worden gestuurd. Maar hoe kan mammie de kreet van haar kleine meisje onderscheiden, als de wereld zo vol is van kinderkreten, - kinderkreten om hulp, die niet komt?

In de jongenszaal gaan de grote jongens met witte, verbeten gezichten rond. Die weg moeten, pakken hun dingen bij elkaar en vragen en krijgen wat hun van het noodzakelijkste ontbreekt. Die niet weg hoeven, vragen met stille stem, waar ze kunnen helpen, zoals de grote meisjes, die niet weg hoeven, als kleine moeders de kleintjes aankleden. Ze zoeken hun uitweg in bezig zijn, - zij, die blijven en zij, die gaan. Ze schilderen namen op rugzakken en etensnappen, - ze zoeken naar veters, vinden ze

149

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition).
Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen.


Weergave
Afbeelding / Tekst (OCR)

Alle boeken in deze digitale bibliotheek kunt u gratis lezen of downloaden. Met een vrijwillige donatie helpt u ons met het in stand houden en verder uitbreiden van de bibliotheek. Klik hier als u een bijdrage wilt overmaken.