Adios companeros!

Oost-Duitsland is overgelopen. Hij heeft in Oost-Berlijn een persconferentie gehouden, waarin hij beweerde dat Martin en ik in dienst van Von Gehlen zouden staan. Wij hebben hem gedagvaard wegens laster, en zijn advocaat heeft een waarborgsom van tweeduizend gulden geëist omdat Martin niet in Nederland woont. Dat geld moest er bijtijds komen, om geen termijn te laten verstrijken, en is door Mien Sneevliet geleend. Dat is een jaar geleden. Nu vraagt zij het geld terug.'

'Krankzinnig om zo'n proces te beginnen,' schreeuwde Jacques Meyerson plotseling.

'Krankzinnig? En le Vieux destijds? Die onderstreepte dat we ons tegen de laster van de Moskou-processen moesten verweren. Dat was volgens hem het enige middel om de door Stalin beoogde demoralisatie van onze mensen doeltreffend te bestrijden.'

'In Amsterdam zeker,' schamperde Meyerson opnieuw. 'Daar is geen enkel besluit toe genomen door ons Secretariaat.'

Jammer genoeg was Pietro Milano wegens ziekte afwezig, maar gelukkig had ik zijn brief bij mij, en ik las voor: 'Turijn, 28 november 1961. "Ik heb de schandalige aanval door de stalinisten zowel tegen jou als tegen Martin gelezen (natuurlijk om onze beweging te discrediteren). Onze vriend en ik zijn van mening dat er een klacht moet worden ingediend en ik heb onze vrienden in Frankrijk reeds geschreven dat zij contact moeten opnemen met een advocaat. Ik geloof dat jij in Nederland een klacht moet indienen." '

'Dat schrijft Pietro,' zei Joseph Clayton plotseling, 'dat is geen beslissing.'

'Maar Pietro was toen secretaris van het Wereldsecretariaat,' antwoordde ik hem scherp.

'Ik stel voor dat we de brief van de agenda afvoeren,' interrumpeerde Paul Firelle, terwijl hij hem in een map wilde leggen.

213