Adios companeros!

kan doen, zeg het dan.'

Het lijkt wel of ik word gevolgd, maar hoe zouden ze het kunnen, terwijl ik op mijn brommer rijd? Naar de kant van de weg. Even kijk ik onder mijn arm door en zie een auto naar rechts zwenken en ook blijven staan, tien meter achter mij. Steeds als ik het spelletje herhaal gebeurt hetzelfde. Martin is in België, ik zal het hem allemaal vertellen zodra hij terug is. Misschien zal hij denken dat ik bang ben. Maar wat betekent angst als je al zover bent gegaan?

'Soms vraag ik mij af of wij niet in wanhoop handelen,' zegt Martin plotseling, en ook ik heb me die vraag gesteld. Maar wat dan? Het is beter je in te zetten voor de koloniale revolutie dan van de Wereldpartij een routine-beweging te maken, zoals onder leiding van het trio zeker zou gebeuren. Trouwens: er is geen terugweg meer. En ook Martin zegt: 'Non, il n'y a pas de retour.'

146