Het vochtige park

plezier in haar handigheid den lepel zonder morsen in de voortstormende deining naar haar mond te brengen, intuïtief behendig bewoog ze de wijnflesch, die ze liet rusten op de randen der glazen; een levendig gesprek begon, waaraan de versomberende vader deel nam.

In onze donkere coupé terug rookten we ’n sigaret en werden stil. Op den gang zwierf nog steeds de zonderlinge viriel gekleede vrouw, die rookte en door ’t donkere raam de leege nacht in keek. Toen zei de danseres opeens, ik zag het wreede gebit schitteren: „Kent u haar?” en wijl ik ontkennend het hoofd schudde: ,,Ik heb haar wel in Geisha ontmoet.” Later schoot me te binnen dat Geisha een dier vele suspecte bars moest zijn, waarom Berlijn ’n nieuw Sodom werd genoemd. De reis was lang en werd vervelend.

Laat in de nacht belandde ik in ’n duur Parijsch hotel. Eenige weken daarna had ik mij geinstal-leerd op de sombere Avenue du Maine. Vanuit mijn donker kamertje had ik ’t uitzicht op vuile achtergevels. Beneden in de cour stond ’n klein verschrompeld boompje, welks schaarsche groen ik ’n weinig verteedcrd placht te bezien. Overigens ging ik in den beginne geheel op in de wezenlooze drukte van den emigrantenwereld van Montparnasse. Later dronk ik mijn eenzaam

70