Hun lach klinkt van zo ver ...

Zegt een van de ondervraagden: 'Omdat mosselen geen gespleten hoeven hebben.' 'En waarom mogen Joden dan geen varkensvlees eten?' 'Hebben varkens dan schubben ?'

Met die antwoorden zijn de Kattenburgers tevreden. Dat is niet zo wonderlijk als het lijkt. Zij weten reeds lang, dat het Joodse geloof een doolhof is van sluipwegen. Maar ze zijn verdraagzaam. Het zijn vooral de financiële aspecten van de religieuze dwaaltuin, die hun vindingrijkheid prikkelen.

Als op vrijdagavond bij het vallen van de duisternis de Sabbath aanbreekt, begint de lange dag, gedurende welke de Joden geen arbeid mogen verrichten, geen vonk mogen slaan en geen vuur mogen ontsteken. Voor die tijd dienen ze waakzaam te zijn en de lampen brandende te hebben. Vele hebben een vrouw van Kattenburg geëmployeerd die tegen de renumeratie van enkele stuivers per week het gas komt aansteken en de kachel een por in zijn lendenen geven. Maar niet iedereen kan zich de weelde van zo'n Sabbath-vrouw veroorloven. En hoe gaat het dan in het drukke leven ? Men komt op vrijdagavond thuis. Men heeft de hele week gezwoegd. Men is moe. Het is reeds Sabbath, maar oh-gewalt, de lamp brandt nog niet. Zelf mag men geen vuur maken. De Sabbath-vrouw van de buren is reeds lang de wijk uit. Wie brengt redding in deze gewetensnood ? Chris Schrikkel en zijn vriendjes van Kattenburg. Zij weten, dat wie op deze tijd van de vrijdag door de Joodse buurten dalft, gemakkelijk een extra centje verdient... het extra centje, te innen op zondagmorgen, want geld uitgeven op Sabbath, dat mogen de Joden ook niet.

Nou, en als nou zo'n vroom mannetje onderweg is opgehouden

81