Hun lach klinkt van zo ver ...

Zat op de stoep te slapen Toen ik hem wakker riep Begon hij te gapen Dat was de chimpansee te veel Die vloog de neushoorn naar de keel En een hondje met een lam pootje Dat ging naar Schollenbrug Met het havenbóóóótje'

Tegenover de ingang van Artis is nu een garage, die de mensen uit de buurt trouw 'Plancius' bleven noemen. In Plancius, waar ze vergaderingen hielden met wel duizend bezoekers, moet nog vroeger een synagoge gevestigd zijn geweest. Boven de deur prijkt het Schild van David. In de Franse Laan staat nog steeds » het gebouw van de ANDB. Alleen de bond zelf is aan verval van krachten overleden. De mechanische dop, waar de slijpers veertig jaar geleden om lachten, is intussen ouderwets geworden. Diamantslijpen is nu een kwestie van machientjes. Mekaniekjes weten beter waar de vier en zestig vlakken van het steentje moeten liggen dan vroeger jaren de knapste en vlugste slijper. Het Portugeese Gasthuis aan de overkant is nu Joodse Invalide. Dejee-Ie op het Weesperplein is nu gasthuis. Alles wordt op de duur een kwestie van stuivertje wisselen.

De Parkschouwburg. Ik herinner me het theater als een uitgebrande bouwval. Met een clubje jongens uit de buurt hadden we onderaan de wallekant een ingang geprutst. Ratten als Vlaamse reuzen speelden pantomimes op het in elkaar gezakte toneel. Wij zaten in de verkoolde stalles en lazen elkaar voor uit boekjes, die we niet mochten kennen. Later ging de bouwval

176