Gilt Cohennetje hysterisch:
'En omdat ik leef volgens de waarheid van de natuur, precies als die rode en die witte kool, daarom gooit de klasse-justitie mij in het schuurtje! Een mens is nog minder dan een stuk groente.3
De discussie beweegt zich nu opeens in snel tempo van de sexu-ele problemen af, in de richting van een heftig debat over het klasse-karakter van de rechterlijke macht. Zegt een man met het hoofd van een denker langzaam en nadrukkelijk:
'De rechtbank is een draaibank... en daar wil ik mijn twee vingers voor opsteken.'
De debatten op het Amstelveld worden streng gehouden binnen de onbeperkte grenzen van het vage getheoretiseer. Er zijn wel groepen, die zich met de diepere roerselen van de actuele politiek bezighouden, maar het schijnt alsof zulke discussies beter niet bij daglicht kunnen plaatsvinden.
De echte hedendaagse politiek is meer een zaak voor de Nieuwmarkt op zaterdagavond. Een donkere hemel welft zich over de zwartste buurt van Amsterdam. Het grelle witte licht van de carbidlantaarns legt namaak-maneschijn op de zure haring, rol-mops, sigaren en staalwaren. In de donkerste hoek tegen de Waag aan, staan de karretjes en stalletjes van de wereldverbeteraars. Daar is de kraam van 'de Klare Waarheid', waar een talentvol jong redenaar de waarheid zo klaar verklaart, dat iedereen hem een schone toekomst voorspelt; de profetie komt uit ook, want veel jaren later zal deze knaap in de magistratuur en in de diplomatie, bewijzen dat een enkel gezond stel hersens meer waard is dan een kasteel vol dubbele namen.
IÓO