Hun lach klinkt van zo ver ...

^cDe kleine Thomas, nu is hij nog boven, maar als Uw brief onder de zuil ligt, komt de kleine Thomas naar beneden. Hij denkt voor U. Hij ziet de toekomst van gehuwde en ongehuwde personen, van oud en jong, van rijk en arm.' Als door toverkracht bewogen zakt het poppetje naar de bodem van de zuil. Zijn denkproces duurt slechts enkele seconden, dan rijst de kleine Thomas pijlsnel naar de oppervlakte. Kijk, kijk, het blanco papier is nu beschreven; in duidelijke hanepoten kan iedereen lezen, wat de toekomst voor hem verborgen trachtte te houden. Als zelfs de kleinste Thomas in de toekomst van zijn klanten gelooft, hoe zouden die dan nog ongelovig durven zijn ? De vroegertjes zijn echter niet gekomen om vlekken uit zijde te zien verdwijnen. Zij willen door de scherpte van hun geest de smetten wegwissen, die op de kapitalistische maatschappij kleven. Als ze geloven, doen ze dat niet in de kleine Thomas en zijn door een onzichtbare hand geschreven brieven, maar in vorst Peter Prokotkin, die in een boek heeft uitgelegd, hoe het brood moet worden veroverd en verder is Gerrit Reinders hun profeet, de brood-etende apostel van de koninklijke veroveraar. Leven komt er in de dooie hoek van het Amstelveld, wanneer Zuurbier verschijnt, voorafgegaan door een leeg biertonnetje, dat hij telkens met lichte trapjes van zijn voet een eindje verder doet rollen. Dat vaatje is zijn spreekgestoelte. Hij opent het spongat van zijn welsprekendheid echter pas, als zijn buurman aan het woord is. Dat is: de zendeling Baas. Zuurbier is anarchist. Hij heeft ogen, die blauw zijn als vergeet-mij-nietjes, het stemgeluid van een kuise jongejuffrouw, de vocabulaire van een kaaiwerker, de lieflijkheid van een ratelslang en de verdraagzaamheid van een koppensneller. Zijn accent is onversneden Amsterdams, zijn beeldspraak gedurfder dan die van Focken-

153