tegenstrever. Daarom daalt het peil van het politieke gesprek, wanneer het systeem der evenredige vertegenwoordiging wordt ingevoerd, dat de betekenis van de naam verkleint en het nummer van de kiezerslijst vergroot. Is er een spreker, die een geestdriftige redevoering wil besluiten met de opmerking: 'En dus, als U voor de keus staat, neemt allemaal lijst zeven.' Verspreekt hij zich:
'En dus, als U voor de keus staat, neemt allemaal lijn zeven.' Beginnen de mensen in de zaal al vast te lachen, maar de gevatte i spreker valt zichzelf in de rede en zegt:
.. want dat is de lijn, die voert naar de overwinning.' Zó willen de mensen uit de buurt overtuigd worden.
Nog voordat de buurt in elkaar zakte, zijn die zaaltjes successievelijk verdwenen. Tas op de Oudeschans, colconda op de Nieuwe Zijds, Maison Waterloo op het plein, Diligentia bij de Amstel, Handwerkers Vriendenkring op de Achtergracht, Het Wapen van Amsterdam, achter de Beurs, waar Max Tak, tussen twee redevoeringen in, debuteerde als violist. Maar niet verdwenen zijn de plaatsen op de openbare weg, waar eens de golven van de staatszucht hoger liepen dan de hemel. Het Amstel-veld en de Nieuwmarkt.
De hele wereld prijst Londen, omdat in het Hydepark iedereen op een stoel mag klimmen en voor-zijn-malle-moer-weg alles er uit kan flappen wat de democratie en zijn gezond verstand hem ingeven. Buiten Groot-Mokum weten echter weinig mensen, dat Amsterdam maar liefst twee van zulke Hydeparken bezit, één op het Amstelveld 's maandagsmorgens, en één op de Nieuwmarkt zaterdagsavonds.
151