Hun lach klinkt van zo ver ...

politieke wandluis wordt gebeten en 42 graden uitslaande zetelkoorts krijgt, begint hij een peperdure actie om in de Tweede Kamer te klimmen. Ook hij betaalt alles zelf. Hij doet zich door zijn soldeniers aanprijzen als: de dwarskijker. Niemand spreekt het met iemand af, nergens wordt het georganiseerd, maar in een vergadering, waar deze millionnair een gesouffleerde redevoering stottert, staat bij het debat een mannetje op.

'Bent U die dwarskijker van de aanplakbiljetten ?'

'Ja.;

'Kijkt U dan eens dwars..

Die simpele vraag kost hem een kamerzetel.

Behalve spot speelt het persoonlijke element een grote rol bij elk gesprek over politieke strijdvragen.

Is er een serieuze candidaat voor een gepatenteerde politieke partij. In zijn vrije tijd staat deze man achter de toonbank van zijn winkel. Hij verkoopt herenmode-artikelen. Laat hij verschanst achter een glas water in een vergadering een lijzige speech van de helling lopen over zijn beginselen, die tot leven zijn gekomen tijdens de Franse Revolutie en sindsdien niets dan zegeningen over de wereld moeten hebben gebracht. Zit de zaal vol met mannetjes, die het volstrekt met hem oneens zijn. Alleen, ze weten niet waarom ze met hem van mening verschillen. Dat is echter bijzaak, hoofdzaak is het gevoel. Dat bedriegt hen nooit. Hij is hun tegenstander, hij heeft dus ongelijk. Juist om die reden kunnen ze hem niet onweersproken laten. Zegt de spreker ten langen leste: 'Ik heb gezegd.' Vraagt de voorzitter:

149