Hun lach klinkt van zo ver ...

Als ze aan al deze eisen voldoet, ja dan is een spaarbankboekje met een paar honderd gulden een niet te versmaden toegift. Het gaat echter niet in de eerste plaats om het geld zelf De mensen in de buurt hebben een hekel aan lange verlovingen. 'Ze lopen al zo lang met elkaar. Ze moesten zich nu maar gaan verloven en dan gauw trouwen. Met de paar centen, die zij inbrengt, kunnen ze een paar meubeltjes kopen en van alles zes in de linnenkast en verder is hij een goede kostverdiener.' Het hoge peil van zedelijkheid, dat de buurt kenmerkt, doet de ouders van een dochter met grote zorgvuldigheid elke jongen bestuderen, die binnen haar orbit komt. Soms zeggen ze: 'Ik zie je nogal dikwijls met die jongen van hiernaast lopen. Wees verstandig en laatje door je moeder raden.' Dan bedoelt de moeder: laatje ontxaden. Maar hoe gaat dat in de nieuwerwetse tijd ? De kinderen laten zich door de ouders niets meer zeggen. Zo'n meisje heeft romannetjes gelezen. Op het naaisters-atelier brengen de andere meisjes haar met verhitte praatjes het hoofd op hol. De ouders kunnen ontraden zo dikwijls ze willen, de dochter heeft nu eenmaal haar zinnen op de jongen van hiernaast gezet. Uit. Zegt de moeder om de zoveel weken zorgelijk tegen de naaste familie:

'Ik heb aan die jongen van hiernaast geen hekel, maar ik mag hem nou eenmaal niet. Hij gaat mij te vrij met mijn dochter om, wil U wel geloven, dat ik elke keer blij ben als ze haar gordeltje weer aan heeft.'

Zwangerschap voor het huwelijk wordt gevoeld als een zeer kleine schande, die slechts uitgewist kan worden door een snel huwelijk. Deze on-eer komt in de buurt veel zeldzamer voor dan

IOI