Door storm en duisternis

met een subtiel grapje Dirk op te vrolijken. Maar Dirk voelde zich

niet gestemd tot lachen.

'Als dit niet gauw eindigt...' begon hij.

'Hei zeuntje', klonk de stem van stuurman van der Mey, 'ga je nou ook al bij de pakken neerzitten? Het is nou nog maar een klein rukje en dan zijn we er.'

Stuurman van der Mey had, slechts op het kompas varend, de sloep in meer oostelijke richting gestuurd. Hij stond enigszins gebogen aan het roer. Hij scheen met grote inspanning naar iets te luisteren. 'Stil jongens', zei hij, 'even allemaal doodstil. Ik dacht, dat ik iets hoorde.'

De stilte was niet volkomen, want nu aan boord elk geluid verstomde, hoorden ze in de verte iets, dat ze niet herkenden. Er kraakte en schuurde iets. Langzaam voer men verder in oostelijke richting. Het gekraak en geschuur werd nu duidelijker.

'Het is helemaal mis', zei stuurman van der Mey ernstig, 'dat is ijs, ijsschotsen, die door de wind en de zee tegen de kust worden opgejaagd. Daar gaan ze kruien, dat is het geschuur en geschaaf, dat we horen... en tenslotte slaan de golven de brokken ijs kapot, je kunt ze duidelijk horen kraken. Met andere woorden: daar hoeven we niet te landen. Nee, ik denk, dat we het kanaal in de mist voorbij zijn gezeild.'

Ze koersten weer meer op open zee aan. Het was zo doordringend waterig-kil, dat iedereen zat te rillen. Zelfs het hondje Mascotte had het koud. Als een hoopje ellende lag het beestje in een hoekje van de sloep. De ogen stonden ziek en droevig.

Urenlang duurde deze tocht, toen trok de mist wat op. De lucht werd helderder en ijler en plotseling was de zon er weer. Ze zagen ook de kust. Die bleek veel dichterbij dan ze hadden gedacht. Tegen de rotsen stapelden de ijsschotsen zich op. Maar toen ze een paar mijl verder waren gekomen, maakte de kust een vrij diepe bocht en in die baai was het water betrekkelijk vrij van ijs. 'Als je me nou', riep Dirk plotseling. Iedereen in de sloep had gezien, wat hij zojuist had opgemerkt. Ze zagen een drietal sloepen niet ver voor hen uit varen. De sloepen koersten op de baai aan. De sloep van de 'Paulus Potter' veranderde van koers. 'Waar zij landen, kunnen wij ook landen', zei Bill Cameron. Ze zagen nu ook, dat een flink eind noordwaarts twee andere sloe

174