Door storm en duisternis

De weg naar boven was langer dan ze hadden gedacht. Werktuigelijk met een gestadig ritme sjouwde het tweetal naar boven. Onwillekeurig vormden zich op de maat van hun voetstappen woorden: we moeten er komen, we moeten er komen, we moeten er komen.

Ze kwamen er, maar het baken was een teleurstelling. Er stond geen

enkele aanwijzing op.

'Kijk eens, stuurman', riep Dirk opeens.

In een ondiep holletje van de kale rots lagen meeuweneieren, en verderop nog een paar. Ze namen de eieren voorzichtig op en droegen ze mee naar omlaag, waar de schipbreukelingen bij elkander zaten. 'Mannen', riep stuurman van der Mey, 'voordat we besluiten wat we verder zullen gaan doen, zullen we eerst eens behoorlijk gaan eten. We hebben fris water, zoveel als we willen, en in de kistjes met proviand, die ik van boord heb gehaald, zitten blikjes. Maak de emmers schoon.'

De emmers - elke sloep had een paar emmers bij de uitrusting, waarin gedurende de barre reis de mensen hun behoefte hadden gedaan. Die emmers werden gewassen en nog eens, met zand en kiezel flink schoon geschuurd. Er was immers geen andere keus. Van cornedbeef, worst uit blik en de meeuweneieren werd een soep gebrouwen. Als uitgehongerde dieren vielen de mannen op het voedsel aan. Zo lekker hadden ze in hun hele leven nog niet gegeten. Ook de patiënten met bevroren ledematen schenen weer moed te krijgen.

Toen iedereen voldaan en welgemoed was, zei stuurman van der Mey: 'Mannen, we moeten een moeilijke beslissing nemen. Volgens mijn berekeningen moeten we zuidwaarts zeilen om bij de Russen te komen. Lopen kan niet, al hadden we allemaal gezonde voeten. We kunnen de sloepen ook niet op de kant laten liggen, want als er een aasje wind komt, heb je mooi kans dat ze te pletter slaan en dan zijn we verloren. De wind staat op de kust en we zullen hard moeten werken om in open zee te komen. Er zit niks anders op, we gaan.' Het was een hard besluit. Maar niemand morde, want het maal had nieuwe kracht geschonken en bovendien: de voorraad drinkwater aan boord was nu weer op peil. Ze scheepten zich in en wisten met veel inspanning de open zee te bereiken. Een nieuwe nacht in de Noordelijke IJszee brak aan.

172