Door storm en duisternis

'Mijn schip zit tot de nek vol. Ik kan er onmogelijk 73 man bij hebben.'

In de sloepen volgde een kort beraad.

'Als je mijn eerlijke mening vraagt, kapitein', zei stuurman van der Mey, 'ben ik blij toe, dat er geen plaats is. Ik heb er namelijk helemaal geen fiducie in om aan boord te gaan van die Amerikaan. De moffen zullen vast en zeker proberen hem ook in de grond te boren, en wat moeten we dan? Nee, ik ben voor doorvaren. Volgens mijn berekening zijn we in een dag of twaalf op Nova Zembla. Tot zolang houden we het in de sloepen wel uit.'

De zon was door het wolkendek gebroken en verspreidde een beetje warmte. Door flink wat verbeeldingskracht kon men zich voorstellen, dat het in de sloepen comfortabel was. Het eerste rantsoen werd uitgedeeld. Noodvoeding in de vorm van geconcentreerde blokjes chocola en biscuitjes en een mondje water. Het gaf niet het voldane gevoel van wat-heb-ik-lekker-gegeten, maar het lichaam kreeg de calorieën, die het minimaal nodig had en verder bevatte het voedsel medicamenten, die het hongergevoel voorkwamen. Precies zoals de mensen kreeg het hondje Mascotte zijn rantsoentje. 'Het lijkt wel of dat stomme dier meer hersens heeft dan wij mensen', zei de bemanning, 'want kijk'm eens kwispelen, hij is blij met zijn chocolaatje - voor de eerste keer in mijn leven zie ik een hond, die graag chocolaatjes eet.'

Welgemoed voer men verder. Er werd wat gebabbeld, maar het gepraat verstomde, toen er mist kwam opzetten. De zeilen werden gestreken, want men wilde bij elkaar blijven. Opeens was de wereld een grijze, troosteloze eenzame plaats geworden. Nu de zon weg was, voelde men weer hoe intens koud het was. Somber zaten de mannen voor zich uit te staren. De enige afwisseling was het uitdelen van het rantsoen, om de zes uur. Het hondje Mascotte was het enige levende wezen aan boord, dat vrolijk en vief bleef. Het dribbelde van de een naar de ander, liet zich aanhalen, likte dankbaar de hand van de stuurman als het rantsoentje water werd uitgedeeld.

Na een paar uur trok de mist op. De zon kwam weer door. Er kwam wat wind opzetten. Stuurman van der Mey corrigeerde zoveel mogelijk de miswijzingen van het kompas, hij bepaalde met behulp van de sextant de positie van de sloep.

168