Het kleine land en zijn groote schoonheid

Er is nergens in ons land, nergers ter wereld, een tweede zoo. Met de slechting der Schermermolens gaat een unicum verloren. Toch werd de schenner van „De Nachtwacht”, volkomen terecht, als een misdadiger, althans als een gevaarlijken gek beschouwd en behandeld, terwijl men de vernietigers der Schermermolens houdt voor verstandige en beleidvolle mannen, die dan ook als zoodanig worden gerespecteerd. Voor den strafrechter werden zij niet gebracht.

Men zal tegen deze overpeinzingen kunnen aanvoeren, dat de eigenaar van een huis, antiek of niet, het recht heeft met zijn eigendom te handelen naar believen en dat het een polderbestuur behoort vrij te staan, en ook inderdaad vrij staat, het bemalingsstelsel in te voeren, dat het noodig acht.

Het is echter niet juist, dat ieder gerechtigd is, in alle omstandigheden te doen wat hij wil met hetgeen zijn eigendom is. Indien iemand terreinen bezit, op welke de Overheid een bouwverbod heeft gelegd, dan mag hij er geen huis op zetten. Indien zijn grond ligt binnen den verboden kring om een vesting, dan mag hij er niets op bouwen. Indien iemand zijn hond of zijn paard mishandelt, wordt hij voor den strafrechter gebracht. Indien iemand zijn kind slecht behandelt, wordt het hem ontnomen. Indien de overheid een kabel of buis wil leggen door iemands grond, dan kan de eigenaar zich tegen deze schennis van zijn eigendomsrecht niet verzetten. Indien iemand grond heeft liggen in een polder en weigert de hem opgelegde polderlasten te betalen, zeggende, dat het hem niet zou kunnen schelen als de polder en dus ook zijn land, onderloopt en dat bemaling en onderhoud van dijken, wat hem betreft, achterwege kan blijven, dan kan het polderbestuur hem, zelfs aan den lijve, dwingen te voldoen aan het van hem gevorderde. Men kan ook niet zijn huis optrekken zoo hoog als men verkiest en men mag ook niet zijn geheele terrein volbouwen, doch is verplicht een voorgeschreven gedeelte onbebouwd te laten.

Goed, zal men hier kunnen opmerken, laat het aldus wezen; maar al deze beperkingen van het recht om met zijn bezit naar begeerte en believen te handelen, zijn in het leven geroepen ter wille van het welzijn der gemeenschap, van het openbaar belang. Indien dit belang vordert, dat een terrein onbebouwd blijve, dan kan met de rechten van den eigenaar geen rekening worden gehouden. Indien het voor de verdediging des lands noodig is, dat het voorterrein eener vesting open blijft, dan kan men den particulieren bezitter niet toestaan er

164