Het kleine land en zijn groote schoonheid

tabel, maar het was genoegelijk, het behoorde bij het eiland en zijn aartsvaderlijke sfeer. Het was heerlijk verblijven daar op het afgelegen Ameland, met zijn eenvoudige, hartelijke men-schen, zijn lieve dorpen, zijn prachtig duin, zijn heerlijk strand en de wijde zee. Het is er nog wel goed, maar er is toch veel veranderd. Men heeft er villa’s gebouwd en rusthuizen en vacantieoorden; en heele stukken duingebied heeft men volgeplakt met meestal onooglijke houten zomerhuisjes. Men heeft er wegen aangelegd, over welke nu de producten van Henry Ford snorren. Het is er druk in den vacantietijd. Wat eenmaal het toevluchtsoord was van weinige ingewijden, werd ontdekt en is de verzamelplaats geworden van velen. De oude idylle is vervlogen. Men zal er vermoedelijk nog niet gestegen zijn tot de hoogte van een jazz-band, doch er zullen wel op het rhythme der blikken klanken van een loudspeaker carica-turen van negerdansen uitgevoerd worden.

Wie Ameland wil zien, aanschouwen wil hetgeen er overgebleven is van de oude lieflijkheid, zal daartoe vóór of na de vacantie het eiland moeten bezoeken. Als hij dan de reeds genoemde wanbouwsels den rug toekeert, zal hij er nog genoeg kunnen vinden en genieten, dat de moeite van de lange reis er heen waard is; en waarschijnlijk zal hij in de minder bezochte dorpen, Hollum en Ballum, nog wel komen in de sfeer, die eenmaal het geheele eiland karakteriseerde. Schiermonnikoog, het door de woeste winterzeeën zwaar gebeukte en hevig geteisterde, verschilt in karakter weinig of niet van de overige Wadden-eilanden — ook niet in dit opzicht, dat het, voorheen nagenoeg onbekend, en slechts door weinigen bezocht, thans wel wat badgasten trekt, die er een rustig en genoegelijk verblijf vinden in het aardige dorp, in het mooie duin en aan de zilte zee.

Rottum, ook wel Rottumeroog genoemd, was eenmaal een vrij aanzienlijk eiland met een talrijke bevolking, Thans verblijft er slechts een strandvoogd op zijn eenzamen post. Dorp en bevolking zijn verdwenen. De zee heeft alles vernietigd en verjaagd en zij zet haar vernielingswerk nog steeds voort, al voert zij ook hier en daar wel eens wat zand aan het eiland toe. Wie rust en stilte zoekt, kan ze hier vinden. Maar ook weinig anders. Toch, of wellicht juist daarom, bezit Rottum een eigenaardige bekoring. Maar slechts degene, die beschikt over een eigen vaartuig, om er heen te komen en het te verlaten, en een stevige kampeer-uitrusting (want het kan er aardig bulderen), om er te vertoeven, kan ze genieten.

8»