Amsterdam, die groote stad

Ten opzichte van dit alles kan thans het tegenovergestelde worden gezegd. De hygiënische verzorging van de stad mag zonder overdrijving voortreffelijk worden genoemd. De straatreiniging is goed; als, vooral in de volksbuurten, de straten niet altijd volmaakt proper zijn, dan valt dit toe te schrijven aan veler ellendige gewoonte, om papier, gebroken glas en aardewerk en allerlei anderen rommel en afval op straat te werpen; daartegen is geen straatreiniging opgewassen. Een aanmerkelijke verbetering is echter ingetreden sedert van gemeentewege op groote schaal afgedekte vuilnisemmers beschikbaar worden gesteld. Het verzamelde vuil wordt niet langer naar een belt gebracht en gesorteerd voor allerlei bestemming, doch in kostbare ovens tot vuilverbranding vernietigd. Indien nog op de een of andere wijze een einde kon worden gemaakt aan het kloppen van kleeden, matten enz. op den openbaren weg — hetgeen sinds de stofzuiger zijn intrede heeft gedaan reeds aanmerkelijk is verminderd — dan zou men met den toestand volmaakt vrede kunnen hebben.

De straatreiniging is een van de dingen, die men ziet. Maar er geschiedt veel tot bescherming der burgerij tegen ziekte, dat men niet ziet, bijvoorbeeld den strijd tegen de malaria-mug, die in een wijd rayon om de stad wordt gevoerd — het toezicht op de melk en veel meer van dezen aard,

o.a. den strijd tegen de ratten, niet alleen de „inheemsche”, doch ook die, welke binnenkomende zeeschepen bevolken en, daar zij overbrengers van gevaarlijke ziekten kunnen zijn, met bijzondere maatregelen worden be-kampt. Daar is verder het toezicht op het vleesch en de keuring van wa ren, door welke de bevolking tegen velerlei walgelijkheden en gevaren wordt beschermd.

Zelden treft men nog kelders aan, die als menschenverblijven dienst doen. Tegen ongedierte in huizen wordt krachtdadig opgetreden. Het drinkwater is onberispelijk. De geneeskundige hulp aan behoeftigen is even veelzijdig als voortreffelijk. Woningtoestanden worden gestadig beter, oude buurten worden opgeruimd, nieuwe worden geschapen. Er komt steeds meer gelegenheid tot zwemmen en lichamelijke oefening. Indien de oude Wijkmeester kon terugkeeren tot de stad, die hij eens in bescheiden mate hielp bestieren, hij zou gelooven, dat er een wonder is geschied. Binnen de sfeer van deze paragraaf valt ook nog het gebruik van ezelinne-melk, waaraan voorheen, te recht of ten onrechte, groote waarde werd gehecht als licht verteerbaar en versterkend voedsel voor zwakken en herstellenden. Er waren te dien einde in de stad eenige kudden ezelinnen, die voor de huizen der afnemers verschenen en daar werden gemelkt. Sinds eenige tientallen jaren geleden ziet men dit niet meer. Wellicht is

294