Amsterdam, die groote stad

heesters en bloemgewassen. De Zuidelijke Wandelweg, tusschen Amstel en Amstelveenscheweg, ongeveer een kwart eeuw geleden aangelegd, is een waar lustoord geworden; hij is echter, jammer genoeg, bestemd eerlang te verdwijnen; de steeds voortstroomende huizenvloed zal hem verzwelgen. In de nieuwe wijken is voor groene plekjes vrij goed gezorgd en bijzonderlijk valt het te prijzen, dat in verschillende buurten de straten hier en daar opgeluisterd worden door boomgroepen en strooken tuinaanleg. De verschillende vroeger genoemde tuindorpen mogen dezen naam met recht dragen, dank zij niet alleen de beplanting, doch ook den voortuinen en de begroeiing der gevels met klimplanten. Dit laatste wordt ook in belangrijke mate elders toegepast. De Reinier Vinkeleskade en het Bertelmanplein zijn daarvan prachtige voorbeelden.

Van dit onderwerp kan niet worden afgestapt zonder melding te maken van Frankendael, de eenige overgeblevene van de vele buitenplaatsen, die in het verleden de Diemermeer (nu Watergraafsmeer genoemd) tot een lustwarande hebben gemaakt. De groote plaats, die het fraaie oude landhuis omringt, is thans stadskweekerij; doch er is ook een openlucht-theater en een aardige waterpartij. Voor den liefhebber en kenner van Flora’s goed, is Frankendael een heerlijk oord.

Ten slotte zijn er nog de Volkstuinen, vrij uitgestrekte terreinen op verschillende plaatsen aan den rand der stad, waar liefhebbers eenige tientallen vierkante meters grond voor geringen prijs kunnen huren. Ieder omringt zijn terreintje met hek of haag, plaatst er een huisje, verbouwt er groenten en plant er bloemen. Sommigen besteden aan hunne huisjes alle zorg, maken er soms ware villatjes van, aardig van uiterlijk, goed in de verf, keurig en netjes. Anderen zijn op dit stuk minder zorgvuldig en sommigen vergenoegen zich met uit oud afval-hout slordige getimmerten samen te flansen, hetgeen dezen koloniën hier en daar een rommeligen indruk doet maken. Van buiten gezien leveren zij dan ook geen bijzonder aantrekkelijken aanblik op, maar als men er rondwandelt, maken zij een veel gunstiger impressie. De „volkstuinders”, zooals zij zich noemen, hebben eene vereeniging gesticht, die o.a. jaarlijksche tentoonstellingen organiseert van de producten dezer tuinen, waarbij aan den dag treedt, dat vele liefhebbers-kweekers het in de tuinderij ver hebben gebracht; hunne groenten, vruchten en bloemen mogen gezien worden.

Volkshuisvesting. Er werd op verschillende plaatsen in dit boek reeds een en ander medegedeeld aangaande de volkshuisvesting in vervlogen tijden en hetgeen op dit gebied in latere, vooral in onze dagen is geschied. Reeds in

267