Amsterdam, die groote stad

AMSTELODAMIANA

I

het leven van de stad en hare burgerij kwamen, en komen, allerlei gebeurtenissen voor, vertoonden zich velerlei eigenaardigheden en bijzonderheden, die bezwaarlijk in een bepaalde rubriek kunnen worden gerangschikt, dikwijls niet van groote beteekenis zijn, doch niettemin wel verdienen, dat de herinnering er aan behouden blijft. Een soort catalogus van zulke dingen moge hier volgen.

Dr. Mezger. In de jaren ’70 en ’80 van de 19de eeuw was hier gedurende geruimen tijd werkzaam Dr. Johann Georg Mezger, ondanks zijn Duitsch uitzienden naam een Nederlander, geneesheer, die de massage, het stelselmatig wrijven en kneden van het lichaam, als geneeswijze toepaste. Zijn methode maakte grooten opgang. Uit alle landen stroomden hem patiënten toe. Vele vorstelijke personen stelden zich onder zijne behandeling, o. a. de later te Genève vermoorde Keizerin van Oostenrijk. Na hier ongeveer vijftien jaren werkzaam te zijn geweest, verliet hij de stad en vestigde zich te Domburg, later ook in het buitenland. Zijn roem taande en toen hij in 1909 overleed, was hij bijna vergeten.

Wereldstad. Op andere plaatsen in dit boek wordt melding gemaakt van de plannen en fantasieën dergenen, die, toen de stad na de opening van het Noordzeekanaal was herleefd en een nieuw en veelbelovend tijdperk van ontwikkeling was ingetreden, van Amsterdam wilden maken wat zij „een wereldstad” noemden. Daartoe moest onze goede oude stad worden voorzien van boulevards en bovendien van allerlei instellingen als in bui-tenlandsche groote steden bestonden, en voor hetgeen toen het moderne leven was, onontbeerlijk werden geacht. Aan deze fantasterij dankte men o.a. de Wereldtentoonstelling van 1883, denParkschouwburg(verdwenen), het Panorama (dito), het Panopticum (dito). Maar er was meer. Vele buitenlandsche steden, Londen, Parijs, Milaan, bezaten passages, over

233