Amsterdam, die groote stad

HET STEDELIJK BESTUUR

▼    ▼ ijkmeester Meijer geeft in zijn manuscript vrij uitvoerige

mededeelingen nopens „de Staatkundige Bestiering of Regeering der Stad” vóór den tijd, waarin hij schreef. Aangaande den toestand in zijne dagen zegt hij slechts dit:

„Door de Omwenteling in 1813 wierd de Regeering weder veranderd en kwam toen een Burgemeester, vier Wethouders, 36 Raaden, zijnde dit dus tot heden 1842 aldus gebleven.”

Op een andere plaats vertelt hij, dat de stad in 60 wijken was verdeeld, afgezien nog van 5 buitenwijken, die wel tot het grondgebied der stad behoorden, doch buiten de vest gelegen waren.

In elke wijk fungeerden wijk- of buurtmeesters, die min of meer ambtenaren van den burgerlijken stand waren, de bevolkingsregisters bijhielden, die zij tweemaal ⁵s jaars door persoonlijk onderzoek bij de buurtbewoners moesten controleeren, en verder vraagbaak en raadslieden van de bevolking hunner wijken waren. Het was een gebrekkig systeem, waarin herhaaldelijk verandering werd gebracht. Op den duur werden de wijkmeesters afgeschaft en trad centralisatie in, die echter eerst in 1895 werd voltooid.

De Gemeentewet van 1851 bracht in den feitelijken toestand van het stadsbestuur niet veel verandering. Met den groei der bevolking vermeerderde automatisch het aantal leden van den Gemeenteraad, dat sinds lang het maximum van 45 heeft bereikt. Er is nog steeds één burgemeester, doch het aantal wethouders is gegroeid tot zes.

Tusschenspel. Het is te betreuren, dat de titels van verschillende ambtenaren in den loop der tijden noodeloos en niet in hun voordeel werden veranderd. Het onzinnige wethouders verving het oude, fraaie schepenen. De schout werd commissaris van politie. Baljuw en drost behooren reeds lang tot het verleden; goeverneur kwam er voor in de plaats en dit moest weer het

14    209