Amsterdam, die groote stad

en rijke flora en fauna, die nu ten doode zijn opgeschreven; want de zwemmers, de kano- en andere vaarders verjagen de fauna en vernielen de flora. Terugkeer tot omgang met de natuur is uitmuntend, mits het geschiedt met eerbied en zonder haar te schenden — en op dit stuk blijft nog veel, zoo niet alles te wenschen.

Keeren wij nu tot de sport terug, dan blijft nog te vermelden, dat het tennisspel zoo groote beteekenis heeft gekregen, dat het gewettigd was er een groote (en zeer leelijke) hal voor te bouwen aan het begin van de Apollolaan, die echter ook voor vergaderingen en tentoonstellingen wordt gebezigd.

De Apollolaan — het noemen van den naam brengt in herinnering, dat het Initiatief-Comité Amsterdam niet lang geleden heeft gepoogd, claar een bijzonderen tak van de wandelsport te doen beoefenen: de pantoffelmarsch of -parade. In navolging — natuurlijk in navolging — van hetgeen hier en daar in het buitenland, o.a. des Zondags na kerktijd in Rotten Row, Hyde Park, Londen, geschiedt. Het was een dwaze vertooning en slechts een kortstondig leven was haar beschoren. Zulke dingen ontstaan en ontwikkelen zich van zelf; zij kunnen niet kunstmatig in het leven worden geroepen.

Nu nog een woord over de kinderen-sport. Er werd reeds een en ander over gezegd, toen van de kinderspelen gewag werd gemaakt. Maar er duiken telkenmale spelen op, die min of meer het karakter van sport d ragen. Zoo kende men een eeuw geleden het jeu de bilboquet, het vangballetje, dat niet zeer lang geleden in eenigszins anderen vorm weder opdook. In onzen tijd kende men het raket- en later het diabolo-spel. Thans is de Vliegende Hollander, oftewel scooter, de geliefkoosde sport en ook de rolschaats verheugt zich voortdurend, periodiek zelfs in sterke mate, in de kinderlijke belangstelling.

De rolschaats — er is een tijd geweest, ongeveer vijftig jaar geleden, dat zij populair was. Er werden skating rinks voor ingericht. De voornaamste bevond zich in de Begijnensteeg. Lang duurde deze liefhebberij niet. De zaal werd later gebruikt als café-chantant, dat ook na eenige jaren verdween. Thans hebben wij de kunst-ijsbaan gekregen, gelegen naast het Sportfondsenbad in de Linnaeusstraat, die schaatsenrijders in de gelegenheid stelt hun sport te beoefenen, ook als de natuur hun het echte ijs onthoudt.

Een andere verdwenen sport is het wielerpolo. In de jaren ’90 der 19de eeuw was zij zeer in trek. De Wielrijdersbond maakte er veel werk van. In de concertzaal van het Paleis voor Volksvlijt, die lang dienst deed als

196