Amsterdam, die groote stad

en met de Officieren 110 man. De kosten van dezelve wierden gerekend op 200.000 Franks en het meerder bedrag moest uit eene Contributie gevonden; zij stonden onder het opzigt van den Maire en den Kolonel, zij moesten gekleed zijn met een blauwe Lakensche Rok, Roose kleurde kraag en opslagen en Witte knopen, Wit vest en broek, na het fatzoen en Model der Infanterie en der Jagers te Paard. Zij moesten de dienste der Nachtwachten welke afgeschaft wierden waarnemen. Dit bleef dus tot in 1813 toen door de Omwenteling daarin weder verandering en de Schutterij evenals in 1809 hersteld wierd.

Tot dat in Feb. 1820 eene Wet op de Schutterijen gemaakt wierd door het Rijk van 127 Artikelen, bij dezelve wierd bepaald, dat alle Mans-persoonen die op den 1 Juny hun 19e Jaar en 45 Jaar niet hadden vol-bragt, schutters zoude zijn, 3 man van elke 100 zielen welke bij Loting zoude gevonden worden, en 10 Jaren lang zoude moeten dienen, men konde zig door andere doen vervangen. Doch met Novb. 1820 kwam hier in veele veranderingen, de Schutterijen wierden verdeeld in dienstdoende en rustende schutterijen, de Laatste als Landstorm, alle van 18 tot 40 Jaren doch als Landstorm eerst de ongehuwde na 7 Jaren. Dit wierd later op 5 Jaren bepaald, worden zij van den dienst ontslagen en blijven daarna 3 jaren in reserve.

Zij genieten als schadeloosstelling, een kapitein of luitenant 2 guldens, een onderofficier ƒ 1, een korporaal of schutter 50 cents.

In 1829 kwam de Muziek van het Corps Schutterij ten laste der ingezetenen. Veele Uittochten hadden de schutters gedaan, als ten dienste der Graven onder de Republiek voor 1795 en in 1799 naar Haarlem en Huizen. In 1813 naar Naarden, maar vooral in 1831 enz. naar Nijmegen, Noord Braband; om nu deze laatste en hunne betrekkingen tegemoet te komen zoo wierd eerst door een Fonds daarna door een Personeele Omslag (zijnde een gedeelte der Personeele Belasting) tot Maatstaf van dezelve genomen, veele betaalden deze omslag gewillig maar andere moesten door eens en anderwerf gezommeerd worden, hierin tegemoet gekomen.

Op de bovengemelde Voet is de Schutterij tot nu toe in 1842 gebleven.” Omtrent het garnizoen is Meijer minder breedsprakig. Hij laat het bij het volgende:

„In het Garnizoen of Bezetting in de stad, kwam mede veele verandering, daar men voor 1787 niet dan de Stads Soldaten had, zoo kreeg men vervolgens Infanterie, zoo Nederlanders als Franschen, Gends de Armes, Kurassiers alhier in Bezetting, welke afdeelingen verwisselde, zijnde thans

*3*