den, — wat weet een man ook van zo iets af? vijf keer kan het goed gaan en bij de zesde hapert er v/at. - Ze is een beetje boos op haar bruigom, die glunder zit rond te kijken en te luisteren naar de grapjes, die overal in de volle kamer opknetteren, en ondanks het plotseling geval in volmaakt zonnige stemming blijft verkeren. Welja en waarom ook niet? Vader Hodl neemt de wereld zoals ze is, met goede en kwade dagen, met geboorte en dood, met al wat ze geeft.
Vandaag biedt ze deze bevalling, maar ook wijn en sigaren en gebak en de gemoedelijke warme vrolijkheid van een grote familie, waarin de een nog alles van de ander afweet. De goedmoedig schuine grapjes zijn heel aanvaardbaar tussen broers en zusters, die bij drieën in één ledikant en in eikaars warmte hebben geslapen tot ze volwassen het huis uitgingen, en waar zwagers en schoonzusters vanzelf delen in de familie-intimiteit. Alleen het volgend geslacht moet zich een beetje achteraf houden en doet dat dan ook op kiese wijze. Daarbij is het rijkelijk benauwd in het volle, doorgerookte vertrek, zodat de jongsten zich gaarne hebben laten verbannen naar de ruime Hausflur met zijn koele plavuizen, waar ze nu bij hun mandolines, guitaren, ukelele, enz. alle kampliederen zingen die de rode en katholieke jeugdorganisaties in de mode hebben gebracht. De ouderen luisteren er maar niet naar, - is dat zingen? zij houden zich aan Figaro’s Hochzeit en de Lustige Witwe. Nu halen de jonge M aria’s en Re si’s de gebruikte koffiekoppen weg en vullen de koekschalen bij, ze legen de overvulde asbakken en vegen de witte tafellakens zorgvuldig schoon. Onderwijl maakt Hodl zich op om het goede vaatje witte landwijn aan te breken, dat hij bij een bevriend wijngaardbezitter uit Grinzing voor een zacht prijsje heeft verworven. Drie uur - en de pas-
127