voorzichtig gedoseerde verliefdheid toe te staan. Ik minderde bewust de reserve, die ik tot dusver angstvallig tegenover haar had in acht genomen en stelde me voor, dat ik later op tactvolle wijze de verhouding wel weer in orde zou maken. Ik wist nu eenmaal geen betere wijze om haar wat meer interesse voor zichzelf en de wereld bij te brengen en toch was dat noodzakelijk. Als ik de longen in orde zou krijgen, moest ik tegelijkertijd de geestelijke inzinking bestrijden. Zoo iets draait in een vicieuzen cirkel.
Thans ben ik me volkomen bewust, dat ik dit geval verkeerd heb ingezien. Ik beschouwde dit meisje als een schuw, eenzelvig persoontje, zonder veel ressources uit zichzelve, die dus van buitenaf prikkels noodig had. Als ik iets geweten had van haar ware leven, dat ik pas na haar dood leerde kennen uit dit dagboek, dan had ik nooit de domme pretentie gehad, bewust in haar bestaan iets te willen vervormen. Dit was voor mij juist het beschamende bij de lezing, dat ze zoo diep en fijn kon voelen en zoo gespannen ondergaan, zonder dat ik het ooit had vermoed.
Zelfs dien dag van de catastrofe, vermoedde ik nog niets. Ik was natuurlijk wel wat gecontrarieerd, dat het geval deze wending nam. Heftige emoties zijn on-gewenscht voor een t.b.c. patiënt. Daarbij, ik had deze heftigheid niet verwacht en schrikte dus even, maar ik was niet boos op haar, dat snap je. Ieder medicus maakt dergelijke dingen mee. Zelf heb ik ook eenige malen opdringerige vrouwlui buiten mijn deur moeten zetten. Doch in dit geval was er niets om boos over te worden, het arme kind greep naar me alsof ze slaap
io5