De oude zaak Godefrooi

beschouwingen maar des te meer van lyriek en volksverheffing. En beiden hadden zij haar eigen, stille gedachten als zij dien sterken, blonden, jongen werkman zoo zagen zitten mijmeren. Allebei hadden ze gevoeld dat het komen zou en elk harer verweet haar tweelingzusje gemis aan kieschheid door zich altijd als derde op te dringen.

Dirk merkte niets van de gevoelens die hij geheel zonder opzet bij de meisjes had verwekt. Wanneer hij ze wel eens zoo gedachtevol naar hem zag staren, verweet hij zich gemeenlijk dat hij er nooit aan dacht een snoeperijtje voor ze mee te brengen. Maar de verschijning van Mina’s bloote armen was dan weer voldoende om de kinderen en de duim-drop die hij ze reeds in gedachte toebedeelde te vergeten en levendige vergelijkingen te maken met het roode spook van de bovenste etage En dan sprong hij vlug op, om een kunststukje met zijn zaag en beitel uit te halen of om een wonderbare geschiedenis te verhalen; een en ander wat Mina Siberisch koud liet. De advocaat was bovendien kamerlid geworden, liet ze zich eens ontglippen. Dirk snoot daarbij heftig zijn neus, maar hij kon er geen gepast antwoord op vinden.

Hoe kalm en waardig ook de mannen hun taak opvatten, vorderde het werk toch. En de dag naderde dat Dirk zich aan de bovenste etage zou moeten voorstellen.

Zekeren dag hadden de loodgieters in een vlaag van ongemotiveerden werklust op de tweede verdieping meer pijpen gesloopt dan zij aanvankelijk van plan waren geweest. En nu verbood hun opvatting van regelmatig werken hun, bij mevrouw van Korselaer geheel af te maken, voor zij den toestand der privaat en leidingen op de verdieping boven haar hadden waargenomen. Zoodat Dirk zich verplicht voelde bij de „rooie” zijn opwachting te maken om houten kokers en andere betimmering weg te sloopen.

—    Teun. goa effies mei! noodigde hij den ouden man uit.

—    W’r four, Dirk? vroeg de opperman verbaasd. Onder de Godefrooiers noodigde men elkaar alleen tot „meegaan” uit als men in een bekende straat liep en een nog meer bekenden hoek naderde.

—    Goa nou moar mei — dondert niet wT four! liet Dirk zich ontvallen. Het blonde mevrouwtje keek hem verschrikt aan en vluchtte in de binnenkamer. Teun hurkte bedaard in een hoek en stopte zijn pijp, waarop Dirk de wijste partij koos en alleen naar boven ging.