't Brokkenhuis

ZOENOFFER.

Wonnie Barzilay vertrok en kort na haar, Biil Bartens. Patiënten uit de tweede klasse namen hun plaats in en kwamen onder den invloed der eigenaardige sfeer van de eerste klasse. Toen ze nauwelijks gemeenzaam waren met de oudere patiënten, vertrokken diè voor goed en kwamen ook voor hen gasten uit de tweede klasse.

Barrèl volgde het voorbeeld zijner vertrokken vrienden en was vriendelijk en in alle opzichten tegemoetkomend jegens de nieuwe gasten. Hij wandelde en schaakte met ze en organiseerde, met de grappenmakers onder hen, vermakelijke bijeenkomsten. Wijl er in plaats van Rosa Wittewyn geen andere extremist was gekomen en Roosbergen zich gedurende de laatste dagen van zijn verblijf bijna voortdurend schuilhield, botsten thans niet meer uiterste meeningen tegen elkaar en joegen de debatten niet zoo hoog op als vroeger.

Toen eindelijk Gerda Vorello en Roosbergen ’t Brokkenhuis verlieten, wist Barrèl dat nu ook spoedig zijn dag zou komen. Het bewustzijn daarvan maakte hem zóó stil, dat hij slechts kort, hoewel hartelijk, van zijn vrienden afscheid nam.

Hij zocht eenige boeken uit de bibliotheek en maakte het zich gemakkelijk, in een dakpriëel. Toch las hij niet, maar peinsde in de boeken, om zich in zijn gevoel van verlatenheid niet te verliezen. Want hij wilde zich niet eenzaam voelen om het vertrek van zijn oude vrienden, en in de nieuwere patiënten evengoed zijn geestverwanten zien.

Toen hij er een poosje zat. kwam Henny Erffman bij hem. Zij was het meisje dat hij in de tweede klasse, in gedachten, het Devote Nonnetje had genoemd; nu ging hij veel met haar om, méér dan met een der anderen.

3i9