't Brokkenhuis

munisme en socialisatie stelde hij zijn propaganda voor de „vrije gedachte” en tegen den „godsdienstdwang”.

Nu hij zijn hobby zoo onvoorzichtig openbaarde, viel hij regelrecht in handen van Van Gesteren, die hem, tot hijzelf ’t Brokkenhuis verliet, er onverpoosd tusschen nam. Hij had zich, na Milders’ vertrek, geassocieerd met Wonnie Barzilay, tot het uithalen van grappen en streken ten koste der andere patiënten en vond in Meulstra een uiterst geschikt sujet.

Soms deed Barrèl met hen mee en dan organiseerden ze specialiteitenvoorstellingen, waarin ze Rosa en Meulstra de hoofdrollen gaven, onder voorwendsel dat het een openbaar debat betrof. Maar meestal zonderde hij zich van zijn vrienden af.

Dan fietste hij in zijn eentje, wandelde, of bestudeerde het leven en de psyche der patiënten in de derde en tweede klasse. Echter te fiets, in de hei of in de klassen, trof hij nu eens dezen, dan genen eerste-klasser; daaruit begreep hij dat allen, door eenderen drang tot waarnemen en weten gedrongen als hij, den zelfden weg gingen. Allen, zoowel de verstrooide Roosbergen als de fanatiekers en de grappenmakers.

Die drang noopte hem ook tot gesprekken met le Grand over de zeden en verhoudingen in de oude wereld, welke nu spoedig weer de zijne zou zijn. En meestal voerde een gesprek met den directeur hem in een toestand waarin hij alles anders zag dan het was of kon zijn en waarin hij dat vreemde en nieuwe gebeuren meeleefde.

Eens, als gevolg van een discussie over de mogelijkheid van . waren- en arbeidsbezuiniging, liep hij plotseling door een mijnstreek. Maar het was er anders dan hij er ooit een had gezien.

3i4