't Brokkenhuis

bed uit. Luister maar, het is vlak boven ons. Ga je mee? Ik moet er het mijne van hebben. Kom, luiaard.

2e trok hem plagend bij den arm. In nachtgewaad snelden ze den corridor door, naar de lift.

De cabine steeg juist met Milders, Laura, Van Gesteren en Bella Mooreveen, die allen door het geluid gewekt waren en de oorzaak ervan wilden waarnemen.

Bill Bartens en Wonnie kwamen aanloopen.

—    Wat ’n vreeselijke herrie, hè kinders! riep ze opgeruimd.

—    Is ’t niet in der „derde” ? vroeg Barrèl.

—    Welnee, de „tweede” is losgebroken. Een kolossale uitbarsting, als je die herrie gelooft. Vlug, daar is de kooi.

Ze wipten er met hen vieren in en stapten eenige oogen-blikken later uit, in den corridor van de eerste verdieping.

De tweede klasse doorleefde een geweldigen, algemeenen aanval van paringswoede, welke door zijn overzinnelijkheid aan de eerste klasse een catastrophe toescheen.

Drie mannen joegen tegelijk de kamer van een vrouw binnen, sleurden haar uit bed en betwistten haar aan elkaar. En de vrouwen, schoon gebarend alsof ze zich wilden verzetten, gaven zich willig over en holden de mannen na, als zij wegrenden voor een nieuwe overweldiging.

In een andere kamer tilde een reusachtige patiënt den kleinen man met den enormen bochel uit het bed van een vrouw en wierp hem met een boogzwaai in den corridor. De kleine man zocht zijn toevlucht bij een andere dame, maar hij was ternauwernood bij haar, of de reus had hem al weer ingehaald en wierp hem opnieuw het bed uit.

Dat herhaalde zich daarna nog eens, doch zelfs na den derden val was de bochel nog vlug ter been. Ook nu wipte hij weer op, als een springveer en rende een kamer binnen, die juist door de drie mannen verlaten werd.

3°7