't Brokkenhuis

haar leden, op haar hoofd en aan haar voeten. Ze droeg ze zoolang ze haar anders deden zien dan ze was en wierp ze spoedig weer weg, om door andere te vervangen. Soms hingen die dingen meer tégen haar aan dan ze haar omkleedden en lieten dan meer van haar naakt zien, dan ze bedekten. En even later hulden andere rariteiten haar als in een harnas van ondoordringbaarheid, om de fantazie der mannen honderd maal meer te doen vermoeden, dan er inderdaad verborgen werd.

Behalve kleeren en wat daarvoor doorging, hing ze aan haar lichaam en droeg ze met zich mee, allerlei versierselen, wier bezit de boschvolken en andere lagere menschsoorten in allerhoogste extaze had kunnen brengen. En terwille der productie van die kleeren en dingen, evenals van alles wat de vrouwen tot gemak en tot luxe diende, wat haar zucht tot waren- en arbeidsvernietiging streelde en haar verwaandheid, machts- en bezitswaan bevredigde, werden het ontstaan, behoud en de vermeerdering van vele nuttige producten verwaarloosd.

Dit was louter een spel. De vrouw speelde het tegen den man, om hem te pressen haar het deel der aarde-productie, welk hij verkreeg door eigen arbeid, of door den arbeid der door hem bestolen werkers, af te staan. En de man speelde het uit sportiviteit, om haar inzet der liefde-gemeenschap te veroveren, zónder den enormen prijs te betalen, dien ze daarvoor eischte. Hij speelde echter tegelijk tegen andere mannen, in den vorm van uitbuiting van ondergeschikten, cultiveering van koloniale rassen en oorlog tegen volken, om de geroofde bezittigen, waarvan hij zichzelf en de vrouw onderhield, te verdedigen tegen andere roovers, of, om ze te vergrooten, met de bezittingen van dézen. En, om dat grooter, veel kostbaarder, spel te spelen, werden ook weer materialen en arbeidskrachten gebruikt, menschen gedood of uitgehongerd, bouwen weigronden vernield en verwaarloosd.

202