Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

direct aan het werk gaan en hun verzuimdagen worden betaald.

—    En de twee liftmonteurs? vroeg de bestuurder van den Bond voor Technisch Personeel.

—    Komt allemaal goed. Ik weet er wel niets van, maar de zaak komt in orde.

Er vroegen nog meer stemmen en nu strekte de heer Lobbes beide handen uit. De een wuifde de sprekers als kalmeerend toe en de ander wees naar Cora, die stralend van blijdschap inschonk. Karei Lobbes diende rond.

—    Heeren! riep Lobbes. Alles heb ik gedroomd en alles wordt betaald en komt in orde. Maar er moet eerst op mijn geheimzinnigen droom gedronken worden.

De bezoekers juichten hem toe en klonken en dronken alsof ze speciaal daarvoor waren gekomen. Mijnheer Lobbes lachte en schertste en babbelde telkens met twee of drie tegelijk, alsof hij een feestje gaf, dat boven verwachting slaagde. Professor Van Meekeren klonk schijnbaar met iedereen en fluisterde elk op zijn beurt eenige woorden toe. Karei haalde zijn viool te voorschijn en speelde een populair wijsje, dat de meesten meeneurieden. Frits Waller waagde eenige danspassen met Cora en Media vroeg Leo Garrels.

Tien minuten later ging Kooymans weer naar kantoor, spoedig gevolgd door Van Duren en den advocaat van zijn concurrent. Weldra vertrokken ook de anderen, behalve Joris Jochem en oom Karei. Professor Van Meekeren, door mevrouw Margie uitgeleide gedaan, schudde haar hartelijk de hand en feliciteerde haar met den gelukkigen ommekeer.

—    Vertel het hem maar, als hij wat op zijn verhaal gekomen is, raadde hij haar aan. Ik geloof niet, dat het hem zal schokken, te ervaren, wat er inderdaad is voorgevallen.

—    Ik wou maar, dat die dwaze man met zijn bijl óók wegging,

260