Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

Lobbes drukte handen, dacht dat zij hem, om zijn terugkomst uit Leipzig, kwamen begroeten en wilde niets van zaken hooren.

—    Heeren, waarde heeren, zetU toch en drink een glaasje. Zaken komen na vermaken. En U kunt me zoo vreemd niet vertellen, of ik heb het al gedroomd. Maar ik stel het zeer op prijs, datU me komt bezoeken. Ik wist vóór vandaag niet, dat ik zooveel vrienden had.

—    Opmerken......! bulderde Joris Jochem.

—    Joris Jochem, kan je je nou niet eens in je vrijen tijd rustig houden! riep oom Karei bestraffend.

—    Toch zou ik graag weten, hoe geU tegenover mijn cliënt, het Algemeen Technisch Bureau, stelt, mijnheer Lobbes? vroeg Mr. Bril-sma luid. Er wordt schadevergoeding geëischt.

—    Wórdt betaald, mijnheer. Maak het maar met Uw collega Van Heesten af.

—    En het gewonde hondje? vroeg de eerste deurwaarder.

—    En de gebroken potjes en pannetjes van de buren? vroeg de tweede.

—    En de doorgebroken muur en de conservenbusjes? vroeg de derde.

—    Heeren! riep mijnheer Lobbes, met een joviaal handgebaar, zoo raar kunt U niet zeggen, of ik heb het al gedroomd. Alles wordt betaald.

—    En mijn kapotte muur dan? vroeg slager Kooistra.

—    Wordt niet betaald I riep Lobbes luid lachend. Man, ik heb je muur en je heele huis noodig en ben van plan het te koopen. Ik heb een ander geschikt winkelhuis voor je, maar drink eerst een glas op onze goede buurschap.

—    En nu de eischen van den Bond van Rietbewerkers ? vroeg de eene vakvereenigingsbestuurder.

—    Alles is vergeven en vergeten. De ontslagenen kunnen

259