Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

Jochem dank betuig voor zijn gewaardeerde medewerking. De nieuw -ontwaakte mijnheer Lobbes zal, daar twijfel ik niet aan, gereedelijker met U tot een accoord komen, dan de gehypnotiseerde.

Ik verzoek U dringend te vertrekken; vandaag wordt er niemand krankzinnig verklaard.

Dr. Veber, schakel den ventilator in, alsjeblieft.

XXIX

DE OUDE MIJNHEER LOBBES

Frits Waller zat aan zijn bureau, een brief voor zich, en keek tersluiks naar Dr. Vogel, wiens handen occulte bewegingen uitvoerden om het hoofd van mijnheer Lobbes.

— Mei! Mei! zei de magnetiseur op doordringenden toon.

In Mei ben je geboren.

Hoor de vogels, ze jubelen de lente toe. Hoor de vreugdeliederen der kinderen, voorjaarsdronken van zonneweelde. Luid schalt de roep van den mensch door het woud.

Het is Mei; het nieuwe leven.

De magnetiseur maakte zijn vriend met een wenk merkzaam op het gelaat van zijn sujet.

Dat onderging een verrassende verandering. De wangen werden voller en blozender dan zij de laatste dagen waren geweest; de strakheid der trekken verloor zich. De ingetrokken mond puilde iets naar voren. De lippen werden voller. Zelfs de lijnen om den streng-egalen neus vervaagden, waardoor deze nu breeder scheen te worden.

Onder het aanschouwen van deze verandering was het Frits Waller

248